عنوان:

مسؤلیت کیفری ناشی از فعالیت‌های ورزشی در حقوق ایران با مطالعه تطبیقی در فقه امامیه و حقوق انگلستان

 

   پژوهشگر: ذوالقدر، رضا

   دانشگاه: امام صادق(ع)

   دانشکده: معارف اسلامی و حقوق

   سال: ‎۱۳۸۷

   مقطع: کارشناسی ارشد

   استاد راهنما: آقایی‌نیا، حسین

   کلیدواژه: مسئولیت کیفری/ حقوق ورزشی/ سوء نیت/ رضایت

 

 چکیده:

مبانی مسؤولیت‌های مرتبط با ورزش در مسؤولیت مدنی نهفته است و عوامل توجیه کنده مسئولیت کیفری در حوزه ورزش عبارتند از: ‎۱) تبعیت از دیدگاه قانون اساسی در اصول سه و سی و یک. ‎۲) مصلحت اجتماعی و عرف و عادت. ‎۳) وجود بند سه ماده ‎۵۹ ق.م.ا. ‎۴) رضایت ورزشکار به شرکت در فعالیت ورزشی؛ اما به مجرد اینکه ورزشکار ناقض مقررات ورزش مربوط به خود شود او را مسؤول می دانیم. طبق بند ‎۳ ماده ‎۵۹ ق.م.ا. چنانچه مقررات ورزشی خاصی خلاف موازین شرعی باشد با ورزشکار خاطی طبق قواعد کلی حقوق جزا برخورد خواهد شد و این به دلیل آن است که نفس ورزش برای تربیت بدن و اهداف عالیه است. و به محض اختلال در این اهداف، ورزش به غیر ورزش تبدیل شده و چیزی جز بدبختی را به همراه نخواهد داشت. حال اگر ورزشکاری طبق مقررات ورزشی رفتار کرده و رفتار او باعث ضرر به ورزشکار دیگر شود و وی در رفتار خود عامد نیز بوده باشد باز هم نمی توان او را مسؤول دانست و این به دلیل وجود بند ‎۳ ماده ‎۵۹ ق.م.ا. است. مدیران ورزشی و دست اندرکاران برگزاری مسابقات، سرپرستان باشگاهها، ورزشکاران، داوران، مربیان، پزشکان و تولید کنندگان و عرضه کنندگان وسایل و تجهیزات ورزشی، اکثریت کسانی را تشکیل می دهد که در خصوص فعالیت های ورزشی می توانند تحت مشمول مسئولیتهای قانونی قرار گیرند. مسئولیتهای این دسته از افراد در سرپیچی و عدم رعایت مسئولیت‌ها و وظایف قانونی آنها تعریف شده و طبق مقررات و قوانین بسیاری از کشورها وقتی محقق می شود که تقصیری را مرتکب شده باشند که به واسطه این تقصیر، ضرر و زیانی متوجه شخص دیگری شود و رابطه سببیت هم بین این دو، محرز و آشکار باشد


مراجعه کنندگان محترم جهت ملاحظه اصل پایان نامه به دانشگاه مربوطه مراجعه نمائید.

   

منبع: پایگاه اطلاع رسانی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها