استادیار پژوهشگاه تربیت بدنی می‌گوید: اگر به دنبال علمی کردن ورزش هستیم باید به فکر امضای تفاهم‌نامه همکاری بین وزارت ورزش و جوانان و وزارت علوم، تحقیقات و فناوری باشیم.

 

دکتر سعید نقیبی در گفت‌وگو با خبرنگار علم ورزش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، اظهار کرد: برای علمی شدن ورزش تمام زمینه‌ها باید فراهم شود. مدیران ورزشی نیز امروز به اهمیت این موضوع پی بردند، اما مشکلی که در شرایط کونی گریبانگیر اعضای هیات علمی وجود دارد، اختصاص بیشترین وقت و ساعت آنها در دانشگاه‌هاست و این مساله سبب شده در بسیاری موارد شاهد استفاده بیش از حد از یک متخصص در تمام زمینه‌ها باشیم.

 

وی افزود: در حال حاضر چون اکثر متخصصان جزو اعضای هیات علمی دانشگاه هستند و به صورت موظفی مجبورند 40 ساعت از وقت خود را در دانشگاه‌ها حضور داشته باشند، بدون شک دیگر زمانی برای همکاری با فدراسیون یا آکادمی‌های ورزشی ندارند در حقیقت با این وضعیت از لحاظ متخصص دچار محرومیت هستیم و این مشکل روند علمی شدن ورزش را به تعویق می‌اندازد.

 

استادیار پژوهشگاه تربیت‌بدنی خاطرنشان کرد: اگر وزارت ورزش و جوانان واقعا به دنبال تحول در ورزش از طریق علم است و از هم اکنون هدف‌گذاری خود را برای المپیک 2016 در نظر گرفته باید شرایط حضور متخصصان را در فدراسیون‌هاو آکادمی‌ها بدون هیچ گونه دغدغه و ضوابطی فراهم کند و با بستن یک تفاهمنامه همکاری با وزارت علوم بخشی از وظایف و ساعات کاری اعضای هیات علمی را در جهت همکاری با فدراسیون‌های ورزشی در نظر بگیرد.

 

نقیبی ادامه داد: چون هنوز در این باره آیین‌نامه اداری مشخصی وجود ندارد متخصصان نیز برای این همکاری دچار مشکل هستند،‌به طور قطع اگر چنین آیین‌نامه‌ای تصویب شود، اثرگذاری آن را در المپیک 2016 خواهیم دید.

 

استادیار پژوهشگاه تربیت بدنی خاطرنشان کرد: در برهه کنونی مشکلی برای علمی کردن ورزش نداریم، بلکه در پروسه و فرآیند علمی کردن دچار مشکل هستیم. اگر این پروسه به یک تفکر فرابخشی تبدیل شود و همه ارگانها برای دستیابی به این هدف گام بردارند، روند علمی شدن در ورزش سریع‌تر از انتظار پیش می‌رود و دیگر نیازی نیست که در 4 سال آینده تازه به فکر استفاده و جذب متخصص نزدیک مسابقات باشیم.