تهیه و تنظیم: پریناز توفیقی (عضو کمیته دانشجویی انجمن ایرانی مطالعات ملل متحد)
 
انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل متحد و موسسه مطالعات حقوق عمومی در عصر سه شنبه 27 بهمن 1394 با حضور استادان، کارشناسان و جمعی از علاقه مندان، کارگاه حقوق ورزش و سازمان ملل متحد را از ساعت 13 تا 17 در قالب دو پنل برگزار نمود. طبق برنامه، بعد از آغاز کارگاه با تلاوت آیاتی از قرآن کریم، جناب آقای دکتر کدخدایی ریاست محترم موسسه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران ضمن خیر مقدم به حضار و تشکر از انجمن ایرانی مطالعات ملل متحد جهت همکاری برای تشکیل این کارگاه به عنوان ضرورتی که امروزه در مسائل داخلی و بین المللی از اهمیت بر خوردار است، تأکید کردند. ایشان به این نکته اشاره کردند که ورزش در جامعه ما تا چند دهه قبل فقط یک سرگرمی بود اما امروزه ورزش یک صنعت، یک سیاست و علم و هنر است و از حالت صرف سرگرمی خارج شده است که ابعاد آن همه جامعه را درگیر می کند. دکتر کدخدایی در پایان به دلیل اهمیت روز افزون این مقوله بر ضرورت آشنایی با حقوق ورزش تاکید نمودند و از تمامی دست اندکاران این کارگاه مجددا قدردانی کردند.

کارگاه در دو بخش مجزا ادامه یافت. بخش اول را خانم رسولی و خانم دکتر عزیزی و آقای اسکندری بر عهده داشتند و بخش دوم به سخنرانی آقای دکتر وکیل و آقای دکتر طباطبایی اختصاص یافت.

خانم رسولی در خصوص کارکردهای ورزش در کارگزاری های تخصصی ملل متحد نکاتی را بیان کردند. ایشان در خصوص چرایی ورزش و ارتباط آن با سازمان ملل متحد بیان کردند که سازمان ملل نهادی بین دولت ها است و ورزش به ذات خود نقش مهمی در جوامع داشته و حتی بخشی از حقوق بشر است، به همین دلیل از تأثیرگذاری بالایی برخوردار است. ایشان ارتباط ورزش با سه کارگزاری سازمان ملل متحد (سازمان جهانی کار و سازمان بهداشت جهانی و همچنین برنامه توسعه ملل متحد) را در اولویت بحث های خود قرار دادند. خانم رسولی همچنین از تاریخچه این بحث بیاناتی ارائه نموده و عنوان کردند که به دلیل وجود یونسکو، سازمان ملل متحد توجهی به همکاری با کمیته بین المللی المپیک نداشت اما با توجه به اهمیت آن در سال 2009 به عنوان عضو ناظر پذیرفته شد. همکاری این دو نهاد دارای اهمیت بسیاری است؛ زیرا طبق قواعد بازی های المپیک 7 روز قبل و بعد بازی ها و حین آن اتش بس میان کشورهای درگیر اعلام می شود.

پس از پایان سخنرانی خانم رسولی ، خانم دکتر عزیزی در خصوص ورزش، جامعه و حقوق بحث خود را آغاز نمودند. ایشان ضمن معرفی خود به عنوان یک ورزشکار و تحصیل کرده در رشته حقوق، یکی از موارد حقوق بشر را حفظ حیات عنوان کردند که به همین دلیل توجه به قاعده مند شدن آن را برای امنیت جامعه بین المللی ضروری دانستند. برای قانونمند شدن این عرصه، دادگاه حکمیت ورزشی معروف CAS به وجود امده است تا به عنوان یک مرکز داوری تصمیم هایی در جهت قانونمند شدن روابط در این حوزه اتخاذ نماید. اصول مهم این دادگاه عبارتند از: اصل آزادی اراده ها، فورس ماژور، وفای به عهد، حسن نیت، قانونی بودن جرم و مجازات و ... . ایشان در پایان به بررسی چهارچوب های حقوقی در سه حوزه دولتی، نیمه دولتی و خصوصی پرداختند. در قسمت پایانی بخش اول آقای اسکندری دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بین الملل دانشگاه تهران به معرفی دادگاه حکمیت ورزشی پرداختند که این دادگاه بنا بر ضرورتی که باید نهادی خاص برای این فعالیت ها باشد در سال 1984 توسط کمیته بین المللی المپیک تاسیس شد. در آغاز استقلال نداشت اما در سال 1994 به استقلال دست یافت. این دادگاه در زمینه ورزش از اهمیت فراوانی برخوردار است. ایشان بعد از معرفی دادگاه، کلیپی از بازی های المپیک پخش کردند و حضار را برای تصمیمی که دادگاه گرفته بود به چالش کشیدند.

در پایان بخش اول پرسش و پاسخ میان سخنرانان و حضار انجام شد و بعد بخش دوم را آقای دکتر وکیل در خصوص خدمات متقابل ورزش و سازمان ملل متحد آغاز نمودند. سوال ایشان این بود که آیا ورزش مدیون سازمان ملل متحد است یا سازمان ملل متحد مدیون ورزش؟ در پاسخ به این سوال چهار فرایند را مورد بررسی قرار دادند از جمله: سیاسی شدن ورزش، دموکراتیزه شدن ورزش، انسانی شدن ورزش و اخلاقی شدن آن و همچنین به بررسی گام هایی که حقوق بین الملل ورزش در قالب تصویب معاهدات و صدور قطعنامه های حمایتی از ورزش برداشته است از جمله پیمان شورای اروپا علیه دوپینگ 1960، کنوانسیون ضد دوپینگ 1989، قطعنامه 1925 شورای اقتصادی و اجتماعی در سال 1988، قطعنامه 13 مجمع عمومی در سال 1995 در خصوص همکاری دولت ها برای مبارزه با دوپینگ و ... اشاره کردند. مؤلف کتاب حقوق بین الملل ورزش و فوتبال در پایان صحبت های خود سیر تحول حق بر ورزش از مرحله نسل دوم حقوق بشر به نسل سوم حقوق بشر یعنی از یک حق فردی به یک حق جمعی را مورد بحث و بررسی قرار دادند.

دکتر طباطبایی به عنوان سخنران آخر کارگاه در خصوص قوانین و مسئولیت های سازمان مبارزه با دوپینگ نکاتی را بیان نمودند. ایشان با اشاره به این نکته که ورزش قدرتمند است و گاهی تعیین کننده مسائل روز دنیا می باشد، به همین دلیل در این رقابت سنگین استفاده از مواد نیروزا افزایش می یابد. کمیته بین المللی المپیک بعد از رسوایی مسابقات دوچرخه سواری تور دو فرانس در سال 1948 تصمیم به ایجاد آژانسی برای مبارزه با دوپینگ در سال 1999 گرفت. این آژانس خدمات گسترده ای ارائه کرده است که موجب طرح دعاوی بسیاری از جانب ورزشکاران شده است، از این جهت دانش حقوقی می تواند در احیای حقوق به آنها کمک نماید. ایشان در ادامه در خصوص این نهاد به صورت گسترده بیاناتی ارائه نمودند.

در اختتام کارگاه، خانم دکتر نسرین مصفا ریاست محترم انجمن ایرانی مطالعات ملل متحد ضمن تشکر از موسسه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران و دکتر کدخدایی و سخنرانان و همچنین دست اندرکاران برنامه از جذابیت این کارگاه و اهمیت ان در عرصه بین المللی بیاناتی ارائه نمودند و از ضرورت این کارگاه و بر گزاری آن ابراز خرسندی نمودند.