در قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین المللی علیه آپارتاید در ورزش ، مصوّب (7/7/1366) ، بیان شده که کلیّه اعضاء تعهد نمودند با همکاری سازمان ملل ، اقدامات مشترک و مجزّایی را جهت کسب احترام جهانی و رعایت حقوق بشر و آزادی های اساسی برای همگان صرف نظر از نژاد ، جنسیّت ، زبان یا مذهب معمول دارند .

همچنین این مسأله موجب وضع قوانین ومقرّراتی در فدراسیون های ورزشی گردید . به استناد اساس نامه فدراسیون فوتبال ، هیچ یک از اعضاء نمی توانند هیچ نوع تبعیضی در مقابل اشخاص ، گروه ها و ملّیت ها در زمینه جنسیّت ، زبان ، مذهب ، نژاد و سیاست یا موارد مشابه اعمال نمایند در غیر این صورت ، مشمول تعلیق یا اخراج خواهند شد .

بر اساس منشور اخلاقی فدراسیون فوتبال ، مقرّر شده است که "هوادار ، موظّف است نسبت به بازیکنان تیم خودی و سایر مقامات رسمی تیم ، رفتار مناسب و شایسته و احترام انگیز داشته و از سر دادن شعارهای نژاد پرستانه خودداری نماید . "